Bakıdan Daşkəndə gedən yol: bir kirishin hekayəsi

Quote from emeraldvoluminous on 02/06/2026, 18:54

Həmin gün işdən tez çıxmışdım. Başım ağrıyırdı, heç nəyə diqqət edə bilmirdim. Həyat yoldaşım dedi ki, "get bir az gəz, hava dəyişər". Çıxdım küçəyə. Bakının mərkəzində fikirli-fikirli gəzirdim. Birdən köhnə bir dostuma rast gəldim. Rüstəm. Tanışım, amma üç ildir görməmişdim. Dəyişmişdi, amma üzündə o köhnə təbəssüm vardı. Salamlaşdıq, halımızı soruşduq.

Rüstəm mənə dedi ki, indi Daşkənddə yaşayır. İşləri yaxşıdır, ailəsi ilə birlikdə köçüb. Təəccübləndim. “Nə vaxt?” – deyə soruşdum. O dedi: “Beş aydır. Bilirsən, bəzən həyatda bir qərar hər şeyi dəyişir.” Söhbət etdik, çay içdik. Sonra Rüstəm birdən dedi: “Sən hələ də oynayırsan?” Mən başa düşmədim. “Nəyi?” O güldü. “Yaxşı, boş ver. Sadəcə bil, mən Daşkənddə bir platforma tapdım ki, axşamlar vaxt keçirirəm. Hərdən qazanıram da.” Mən maraqlandım. O da mənə bir ünvan verdi. Dedi: mostbet uz kirish – yaz axtarışa, tapa bilərsən.

O gün axşam evə qayıdanda ağlım hələ də Rüstəmin sözləri ilə idi. Telefonu götürüb mostbet uz kirish sözlərini yazdım. Axtarış nəticələri çıxdı. Üzərinə kliklədim. Açılan səhifə çox sadə və aydın idi. Düşündüm ki, Daşkənddən Bakıya qədər bu platforma mənə niyə gəlib çıxdı? Amma maraq daha güclü idi. Qeydiyyatdan keçdim. Depozit qoymadım, əvvəlcə gəzib görmək istədim.

Saytın içində dolaşdım. Bir çox oyunlar, slotlar, rulet, kartlar. Amma mənim diqqətimi ən çox bir oyun çəkdi – "Səyahət" adlanırdı. Qaydaları sadə idi. Fırlat, ulduzları yığ, səyahət et. Bəyəndim. 20 dollar depozit qoydum. Oynamağa başladım. Birinci saatda 15 dollar qazandım. İkinci saatda 40. Üçüncü saatda balansım 90 dollar oldu. Rüstəmə yazdım: “Sənin platforman işləyir!” O da güldü: “Mən demədimmi?”

Həmin gecə yatmadım. Saat 2-yə kimi oynadım. Amma ağıllı oynadım. Hər dəfə qazandığımın yarısını kənara qoyub, qalanı ilə davam etdim. Səhər saat 6-da balansım 250 dollar idi. Yorğun idim, amma xoşbəxt. O an düşündüm ki, bəzən ən yaxşı şeylər ən gözlənilməz qarşılaşmalardan sonra gəlir. Rüstəmə rast gəlməsəydim, mostbet uz kirish sözlərini heç vaxt axtarışa yazmazdım. Və o 250 dolları qazanmazdım.

Həmin pulu çıxartdım. Bir hissəsi ilə həyat yoldaşıma hədiyyə aldım. O çox sevindi. Dedi ki, “sən nə qədər yaxşı adamsan”. Mən gülümsədim, amma içimdə bilirdim ki, bu, sadəcə şans deyil. Bu, doğru zamanda doğru düyməni basmaq idi. Mən Rüstəmlə küçədə rastlaşdım. O mənə bir link dedi. Mən o linki açdım. Və qazandım. Hər şey bir-birinə bağlı idi.

İndi ayda bir dəfə mostbet uz kirish edirəm. Oynayıram, əylənirəm. Amma heç vaxt çox pul qoymuram. Çünki bilirəm ki, qumar oynamaq üçündür, həyatı udmaq üçün deyil. Rüstəm hələ də Daşkənddədir. Hərdən zəng edirik. Söhbət edirik. O deyir ki, “Bakını darıxıram”. Mən deyirəm: “Gəl, səni gözləyirik”. O da gülür: “Gələrəm, amma sənin uduşunun şərəfinə”.

Bir gün Rüstəm Bakıya gələcək. Onda birlikdə oturub o gecəni danışacağıq. Küçədə rastlaşdığımız günü. O sözləri. O linki. O uduşu. Və güləcəyik. Çünki həyat bəzən elə maraqlı yollar çəkir ki, sən heç gözləmirsən. Mən Bakıda gəzirdim, amma fikrim Daşkəndə getdi. Və oradan bir uduş gətirdim. Yox, mən səyahət etmədim. Amma barmaqlarım səyahət etdi. Ekranda. Rəqəmlərin arasında. Və o səyahət mənə yeni bir təcrübə qazandırdı.

Həyat yoldaşıma hələ də deməmişəm ki, o hədiyyə haradan gəldi. O düşünür ki, işdən bonus. Qoy elə bilsin. Amma mən bilirəm. Və Rüstəm bilir. Və mostbet uz kirish bilir. Bəzən sirr saxlamaq da bir zövqdür. Hekayənin sirri. Uduşun sirri. Həyatın sirri. Və mən o sirri özümlə aparacağam. Ta ki, növbəti rastlaşana qədər.